Lekker weg zwijmelen doe je in dit topic! Plaats hier je Romantische RPGs!
Violet Bloom
Zit op het forum vastgeplakt
Zit op het forum vastgeplakt
Berichten: 30090
Lid geworden op: 20 jan 2012, 12:57

Bericht door Violet Bloom » 12 feb 2015, 19:29

Dat staat er duidelijk.
A writer is a writer not because she writes well and easily, because everything she does is golden. A writer is a writer because, even when there is no hope, even when nothing you do shows any sign of promise, you keep writing anyway,'

Already a member for 5 years! :D

Afbeelding

BlueLoveBug
Groentje
Groentje
Berichten: 134
Lid geworden op: 12 dec 2014, 15:32

Bericht door BlueLoveBug » 12 feb 2015, 20:09

Ik heb er gewoon overheen gelezen, mijn fout. Ik heb de post aangepast.

Merlin
Pro
Pro
Berichten: 3479
Lid geworden op: 25 feb 2012, 17:56

Bericht door Merlin » 13 feb 2015, 16:58

Natalia Torres

Natalia draait zich om wanneer ze een hey achter zich hoort waarop ze grijnst. 'Hey' begroet ze hem met diezelfde enthousiasme. Want een enthousiaste begroeting is altijd leuk en die moet je dan ook gewoon met diezelfde enthousiasme terug beantwoorden en niet als een zuurpruim dat is logica. Haar blik gaat dan naar het meisje die wat zegt maar ze verstaat niet wat ze zegt, het enige wat ze erop uit kon maken dat het waarschijnlijk iets positiefs was, tenzij het toch iets negatiefs was in een positieve klank, hmm. 'Ik weet nu niet of ik dankjewel moet zeggen of dat ik mezelf moet voorstellen of dat ik me misschien toch beledigd moet voelen' zei ze tegen Katharina om toch aan te geven dat ze het niet verstond.

Maar wanneer er dan nog een meisje bij komt die ze wel verstaat grijnst ze naar haar. 'Dankje ik maak en bedenk ze zelf, ik vind het geweldig' zei ze trots 'ik ben Natalia' stelt ze zich vervolgens voor. Ja Natalia haar hele lichaam zat praktisch onder de tattoeages, ze vond het fijn om op die manier creatief bezig te zijn en ze vond haar beroep dan ook in tattooist ter teleurstelling van haar ouders, want hun noemen het verminking van het lichaam, zij noemt het kunst.

Nathaniel Moriarty

Nathaniel koos boven een kamer uit en nee hij zou het niet bepaald zien zitten om een kamer te moeten delen, tenzij ze naar zijn regels etcetra konden leven. Hij maakte alles perfect in zijn uitgekozen kamer, tot het naar zijn mening tot zijn standaard voldeed. Zijn standaard zat 'm niet perse in dure glimmende dingen, nee maar het moest gewoon perfect zijn, alles recht, geen stof en dat soort dingen. Dat er inmiddels ook al meer mensen waren gearriveerd daar had hij op dit moment nog geen benul van. Pas als hij helemaal tevreden is kan hij het doorstrepen in zijn agenda. Met zijn agenda in zijn hand loopt hij dan weer terug naar beneden heen waar hij toch even slikt bij het zien dat er al een heel groepje staat.

Hij moest zijn lijstje nog wat verder uitbreiden en hij zat nu toch even te wikken en te wegen wat hij nu zal laten volgen in zijn planning, want het echt belangrijkste had hij nu gehad tot aan zijn vrije stuk in de agenda maar hoe die te vullen, moest hij zichzelf eerst voorstellen of eerst een ronde door het huis heen maken, hij besloot dat voorstellen misschien de beste optie was. 'Ik ben Nathaniel' zei hij, maar echt recht aankijken deed hij hun niet.
Afbeelding

Hummertje
Nog even volhouden..
Nog even volhouden..
Berichten: 1288
Lid geworden op: 28 mar 2012, 12:52

Bericht door Hummertje » 13 feb 2015, 17:45

Darrel
Hij grijnsde breed toen hij merkte dat de groep zich met nog meer mensen vulde. Des te beter toch? Darrel genoot er wel van om veel mensen om zich heen te hebben. Hij was een sociaal type. Hij zou er alleen maar heel ongelukkig van worden als hij de hele dag in zijn uppie moest rondhangen.
Hij stak zijn beide handen in de lucht. "En ik ben Darrel, voordat ik me aan iedereen stuk voor stuk moet gaan voorstellen." Grijnzend keek hij om zich heen.
De tatoeages van Natalia waren inderdaad behoorlijk indrukwekkend. Hij zou zelf ook best iets van een tattoo willen, maar dat zat er voorlopig niet in met zijn ouders. Zolang hij bij hun kost en inwoning kreeg, verwachtten ze van hem dat hij zich aan hun regels hield. En één van die regels was dat hij geen tatoeages mocht. Maar zolang hij nog geen werk had, tenminste, zolang hij nog geen overeenstemming had met zijn ouders over welk werk hij ging doen, zat hij nog vast thuis.

Hij keek breed glimlachend om zich heen, al was hij verder niet echt zeker van wat hij moest doen. Hij kende niemand hier, was niet bekend met de omgeving en wist ook niet precies waar hij zijn spullen moest laten.
Afbeelding

Violet Bloom
Zit op het forum vastgeplakt
Zit op het forum vastgeplakt
Berichten: 30090
Lid geworden op: 20 jan 2012, 12:57

Bericht door Violet Bloom » 13 feb 2015, 17:54

Katharina

Ik kijk het meisje aan, en mijn wangen worden knal rood. 'Sorry, ik ga soms automatisch over in het Russisch,' zeg ik, nu wel in het Engels en ik kijk even weg. 'Ik vroeg of het pijn deed. Ik wil al heel lang een tattoo. Maar ik durf het niet,' zeg ik dan. Rustig pak ik mijn tas op. Ik zal zo maar even een kamer op zoeken.
A writer is a writer not because she writes well and easily, because everything she does is golden. A writer is a writer because, even when there is no hope, even when nothing you do shows any sign of promise, you keep writing anyway,'

Already a member for 5 years! :D

Afbeelding

BlueLoveBug
Groentje
Groentje
Berichten: 134
Lid geworden op: 12 dec 2014, 15:32

Bericht door BlueLoveBug » 13 feb 2015, 17:56

Hazel
Haar ogen bleven even hangen op de jongeman die zich voorstelde als Darrel, en met een kleine grijns op haar gezicht nam ze hem in zich op. Kort haar, een kop langer dan zij was en een grijns die op leek te lichten, zeker in de nogal sombere ruimte. En zijn zelfverzekerdheid was aantrekkelijk.
Ze glimlachte terug naar het meisje wiens tatoeages ze gecomplimenteerd had, haar handen in de zakken van het leren vestje dat ze droeg.
'Well, ik ga buiten rondkijken. Als er mensen zijn die mee willen...' Ze grijnsde even en stapte toen uit de groep om richting de uitgang te lopen.

Indi
Hij liet zijn koffer even tegen zijn been rusten zodat hij de tijd had om de voorkant van het huis eens goed in zich op te nemen. Het was een zeer sterk staaltje van architectuur, dat moest hij toegeven, maar het was geen huis waar hij zelf in zou wonen.
Zacht neuriënd en met zijn koffer achter zich aan stapte hij de gang binnen en keek eens goed om zich heen.

Merlin
Pro
Pro
Berichten: 3479
Lid geworden op: 25 feb 2012, 17:56

Bericht door Merlin » 14 feb 2015, 14:02

Natalia Torres

Natalia glimlacht naar Katharina wanneer ze zich aan haar verontschuldigd. 'Geen excuses nodig joh, zolang je maar geen slechte dingen over me gaat zeggen dan vind ik het allemaal best' knipoogt ze 'maar het hangt er van af. Iedereen heeft een andere pijn grijns en de ene plek is wat gevoeliger dan de andere' gaf ze als antwoord op de vraag van Katharina. 'Ik ga eerst boven een kijkje nemen om mijn koffer in een van de slaapkamers te dumpen, maar daarna ben ik voor om buiten even te gaan verkennen' zei ze vrolijk en met haar koffer de richitng van de trappen op liep.

Nathaniel Moriarty

Nathaniel friemelde wat aan zijn shirt om deze vervolgens weer glad te strijken. Hij wist niet echt goed wat te zeggen want hij was nooit echt goed in conversaties beginnen. De converstatie over tattoeages interesseerden hem niet tot helemaal niet en het was dan ook niet echt iets waar hij een antwoord op zou hebben. 'Ik wil wel mee gaan' zei hij ook tegen Hazel 'maar ik moet wel voor vier uur weer hier zijn' vervolgde hij toch even en dan nog iemand naar binnen zag komen. Ja het was zeer belangrijk dat hij voor die tijd weer terug was want om vier uur had hij zijn yoga oefeningen. Het was nu 21 minuten voor 3, dus ze hadden nog wel eventjes de tijd.
Afbeelding

Hummertje
Nog even volhouden..
Nog even volhouden..
Berichten: 1288
Lid geworden op: 28 mar 2012, 12:52

Bericht door Hummertje » 14 feb 2015, 19:29

Darrel
Hij luisterde vrij aandachtig mee naar het gesprek wat Natalia en Kath hadden. Hij had Kath wel kunnen verstaan, hij was tenslotte tweetalig opgevoed, maar hij sprak liever in het Engels, omdat er meer mensen waren die die taal spraken. Hij had wel een onherroepelijk Brits accent maar hij ging er maar vanuit dat niemand zich daaraan stoorde als hij tegen ze sprak.
"Ik ga ook wel mee naar buiten." Hij liet zijn tas vrij abrupt van zijn schouder glijden waarna hij op de vloer neerplofte. Hij had geen zin om zijn spullen op te ruimen. Het maakte ook niet uit of hij het nu opruimde, of überhaupt niet opruimde; binnen twee weken zou zijn kamer sowieso wel een klerezooi zijn.

Hij maakte aanstalten om Hazel te volgen, maar keek daarna nog even over zijn schouder. Er zouden dus nog een aantal anderen meekomen, en het is een beetje lullig om dan keihard weg te stormen en de rest achter te laten.
Afbeelding

BlueLoveBug
Groentje
Groentje
Berichten: 134
Lid geworden op: 12 dec 2014, 15:32

Bericht door BlueLoveBug » 14 feb 2015, 20:21

Hazel
Ze glimlachte naar de twee toen ze aankondigden dat ze wel met haar mee naar buiten wilden. Het was prachtig weer en de zon die door de hoge ramen scheen, en gezien ze gewend was aan het warme zeeklimaat van de kust van Spanje was ze een grote fan van mooi weer. Hier was het wel iets frisser dan ze eigenlijk was gewend, maar ze mocht niet klagen.
'Gezellig,' antwoordde ze monter, met haar vingers een plukje zeeblauw haar naar achteren strijkend. Ze groette de nieuw gearriveerde jongeman even door haar hand naar hem op te steken voor ze verder richting de uitgang liep.

Merlin
Pro
Pro
Berichten: 3479
Lid geworden op: 25 feb 2012, 17:56

Bericht door Merlin » 14 feb 2015, 21:14

Nathaniel Moriarty

Ok hij werd genegeerd, hij begreep alleen niet echt waarom. 'Je zou niet iemand moeten negeren, tenzij je er een reden voor hebt' zei hij toch wel even. Nee hij wou niet betweterig over komen, maar toen hij zes was heeft hij eerst van de dokters de stempel asperger syndroom op zijn voorhoofd gedrukt gekregen, niet letterlijk uiteraad en wat jaren later bleek het ook nog dat dat hij aan compulsief obssesief gedrag lijde. Maar het is wel een schat en hij heeft heus geen kwaad in de zin. Hij keek weer op zijn horloge en zag dat er weer een paar minuten waren verstreken.
Afbeelding

Plaats reactie