Plaats hier je RPGs die te maken hebben met horror of crime! Kom maar langs, als je durft...
Plaats reactie
ToekomstManiak
Beginner
Beginner
Berichten: 216
Lid geworden op: 09 jun 2014, 07:17

Cluedo

Bericht door ToekomstManiak » 30 jun 2015, 18:02

Dit topic is enkel voor genodigden, zie: http://hetgroterpgforu.forum2go.nl/cluedo-t2368.html Zet je in je eerste post even een foto/beschrijving van je karakter? Let op dat je niet gelijk alles verklapt, zeker niet als je de moordenaar bent!


Christoffer Hanssen stond met gekruiste armen voor het raam in de eetzaal en zag met kwaad gezicht hoe de regen met bakken tegelijk uit de hemel stortte en de lucht gevuld werd met bliksemschichten.
Het weer verknalde zijn hele verjaardagsfeest en daarom ook zijn humeur. Het was jammer dat het weer niet omkoopbaar was: Chris had graag een ton neergelegd om het vandaag te laten opklaren. Dat was een schijntje, als je het vergeleek met het bedrag op zijn rekening.

Een lichtflits sloeg ergens in en werd gelijk gevolgd door een donderslag: de bliksem moest dichtbij zijn ingeslagen. Chris draaide zich met gebalde vuisten om en liep door de eetzaal. De lange tafel daar was gedekt voor zeker twintig man, maar hij vroeg zich af of alle genodigden met dit weer zouden komen. Hij vroeg zich af of er überhaupt iemand zou komen. Hij was in een mooi chateau in de bergen, lekker afgelegen zoals Chris het graag had. Maar tegelijkertijd moeilijk te bereiken, zéker met dit weer.

Hij rinkelde met een belletje. Iemand moest hem gauw een glas port brengen.

Dit speelt zich ongeveer anderhalf uur voor de moord af en is bedoeld om jullie karakters aan elkaar in het verhaal te introduceren.

littleangel
Zit op het forum vastgeplakt
Zit op het forum vastgeplakt
Berichten: 24944
Lid geworden op: 26 sep 2011, 17:15

Bericht door littleangel » 01 jul 2015, 19:41

Naam: Florance Rivera, wordt door iedereen aangesproken als Floor
Relatie tot het slachtoffer: Bediende
Uiterlijk: Afbeelding
Persoonlijkheid: Florance is een typische twintiger, een jaar of 23, pas afgestudeerd en werkloos. Ofja... in de sector die ze wilt. In de ziekenhuizen is geen werk voor haar te vinden, hoe vaak ze ook solliciteert, maar ze moet haar huur betalen, waardoor ze bij Chris is gaan werken. Florance is graag in de cafés te vinden met goede muziek en kan dan ook goed losgaan. Maar als je haar beter leert kennen is het toch een serieuze meid die over haar handelingen nadenkt. Omdat ze 24 uur per dag voor Chris werkt heeft ze dan ook een kleine kamer in het huis gekregen waarin ze liever niet te vinden is door haar claustrofobie. Ze kan het op een gillen zetten bij het kleinste spinnetje, maar bloed laat haar koud. Daarnaast is Florance vaak een typetje ik doe het anders dan je zegt, waardoor ze haar eigen zin alsnog vaak doordrijft en dingen nog wel eens fout gaan.

Introductie genoeg neem ik aan xD

Florance:
Ik was druk in de keuken bezig voor het diner toen het rijkelijke gegalm van het belletje van Christoffer door de gangen klonk. Het zou een drukbezocht diner gaan worden als ik Chris mocht geloven en alleen het beste van het beste was goed genoeg voor de gasten van zijn partijtje. Een uitgebreid 5-gangen diner was daarom eerder regel dan uitzondering bij hem. Ik legde neer waar ik mee bezig was en haastte me naar hem toe. Snapte hij nou niet dat sommige dingen zelf doen prima was en anderen hun werk laten doen ook fijn is? Geen wonder dat we met het personeel nooit iets af krijgen. En vervolgens weer de volle laag van Chris kregen. Ik klopte op de deur om mijn aanwezigheid te laten blijken en liep zonder op een antwoord te wachten binnen. Hij had immers gebeld en verwachtte iemand. 'U had gebeld, meneer Hanssen?', zei ik beleefd en keek hem vragend aan.
Afbeelding

Gast

Bericht door Gast » 03 jul 2015, 13:52

Naam: Fréderique Démons (op zijn Frans uitgesproken uiteraard)
Relatie tot het slachtoffer: Fréderique is de verloofde van Christoffer
Uiterlijk, persoonlijkheid: Fréderique heeft een mooi figuur en ziet er uit als een droomvrouw. Dit is precies hoe ze Christoffer's vriendin is geworden. Ze is geniepig, vals en een goede actrice. Veel mannen zijn al verkocht door haar uiterlijk, maar sommige hebben wat meer werk nodig, Christoffer was er zo één. Ze kende hem al voordat hij de loterij won, maar negeerde hem altijd. Hij was minderwaardig en niet bepaald de knapste jongen ter wereld. Echter toen hij de loterij won, prees ze hem de hemel in. Na wat overtuigen trapte hij er in. Ze hebben geen gesprekken, behalve over hun toekomst, boodschappen en andere nutteloze dingen. Gelukkig is ze mooi, want haar verleidelijke kunsten en uiterlijk zijn de enige redenen dat de relatie nog staat. Nu zijn ze zelfs al verloofd.. Helaas wordt de familie ondertussen wat achterdochtig, om deze reden werkt Fréderique nu ook wat harder voor haar plaats in Christoffer's hart. Fréderique doet vrijwel ALLES voor geld.

Fréderique,
Ik bijt op mijn lip als mijn krultang voor de zoveelste keer mijn hand aanraakt. Ik zet hem uit en leg hem neer, het is eigenlijk ook niet nodig. Ik heb van mezelf slag, maar maak mijn haar vaak wat mooier met een paar krullen er doorheen. Ik sta op en trek mijn jurkje recht. Vandaag heb ik gekozen voor een kort, uitlopend zwart jurkje met rond mijn middel en op mijn hals doorzichtig kant. Zelfverzekerd loop ik op mijn hoge zwarte hakken naar de eetzaal. Christoffer en ik wonen praktisch gezien samen maar hebben geen samenlevingscontract afgesloten. Daar moet ik nog even op door pushen. Ik zie Christoffer ijsberen en stap op hem af. "Rustig maar, lief, ze komen wel." Wie zou er niet komen naar de verjaardag van een rijke man. Ik ga voor hem staan en leg mijn hand op zijn borst. Ik geef hem een zacht kusje. "Wanneer gaan we eigenlijk voor een samenlevingscontract zorgen, Chrisje?"

Merlin
Pro
Pro
Berichten: 3479
Lid geworden op: 25 feb 2012, 17:56

Bericht door Merlin » 03 jul 2015, 14:42

Naam: Benedict Lavery
Relatie tot het slachtoffer: Butler
Uiterlijk, persoonlijkheid:
Afbeelding
Benedict is in zijn spraak en doen en laten een ware gentleman, exact zoals dat van een ware Engelse Butler word beaamd. Hij blijft in alle tijden kalm wanneer hij in gezelschap van anderen is. Maar alleen kan dat compleet wegvallen, het wil dan ook voorkomen dat hij teveel glaasjes en nee dan praat ik niet over een sapje, achterover slaat. Op die momenten wil je hem het liefst vermijden want dan is die ware gentleman een ware kl**tzak en zou het hem gestolen kunnen worden of hij je oh zo tedere gevoelens kwetst.

Benedict
Aangezien Benedict druk bezig was met er voor zorgen dat iedereen van het personeel zijn of haar taak deed, liet hij Florance naar de heer des huizes gaan. 'Please do not leave the salad on the counter' zei hij en van het ene punt naar het andere punt liep, waarbij hij vervolgens een port glas en daarin port schenkt. Zo gauw Florance weer terug kwam kon ze dat meteen meenemen. Ja Benedict was al een tijdje de butler van de heer Hanssen, hij wist echt wel langzamerhand waar hij naar verlangt als het belletje zo drastisch word gerinkelt, want het is voornamelijk hetzelfde. 'Do make sure miss Rivera sees this' zei hij, nee hij wist niet of Florance misschien wellicht getrouwd was, daarom was ze voor hem miss Rivera.

Hij loopt naar de voordeur heen om daar de post bij de deur te collecteren, iets wat nog steeds niet was gedaan naar al die drukte. Benedict loopt dan richting de eetzaal en stapt naar binnen heen. 'Sir, I have got three cards and two letters for you to read, and a card for the lady aswell' zei hij en de drie kaarten en de twee brieven bedoelt voor de heer Hanssen aan hem geeft en de overgebleven kaart aan zijn verloofde.

ooc: Ja ik heb besloten om mijn comments in het Engels te doen om hem echt over te laten komen als een Engelse butler :P als je niet achter een betekenis van iets komt wees niet verlegen om me een pm te sturen xD
Afbeelding

Gebruikersavatar
Argetlam
Goed bezig
Goed bezig
Berichten: 730
Lid geworden op: 14 jun 2015, 21:06

Bericht door Argetlam » 05 jul 2015, 15:42

Naam: Aurelia de Reimes
Relatie tot het slachtoffer: Aurelia heeft een affaire met Chris. Deze affaire is een groot geheim. Voor de buitenwereld zijn Aurelia en Chris simpelweg goede vrienden.
Uiterlijk, persoonlijkheid:
Afbeelding
Aurelia is een koude en hooghartige vrouw. Ze was al jong succesvol in de zakenwereld en heeft door de jaren heen een flink fortuin opgebouwd. Als midden dertiger heeft ze het goed voor elkaar en is ze haar leeftijdsgenoten ver vooruit. Aurelia is dan ook erg gedreven in haar werk. Met de nodige charmes en beleefdheden weet zij altijd zaken naar haar eigen hand te zetten. Tegelijkertijd kan ze sluw en onberekenbaar zijn. Wanneer zij zich door een andere vrouw bedreigd voelt, kan zij zeer territoriaal zijn en komt zij onvoorwaardelijk voor zichzelf op. Haar karakter past goed bij dat van Chris. Ze hebben elkaar daarin dan ook gevonden. Hun relatie is niet gebaseerd op liefde, want Aurelia is niet het soort vrouw om lief te hebben. Toch is de chemie tussen hen onmisbaar.

Aurelia
De bel klonk lang en melodisch zoals je kon verwachten bij een groot, afgelegen huis als deze. Het bijna sinistere geluid had ook in een andere entourage goed gepast. Aurelia beeldde zich in dat van de nokken van het dak een groep zwarte kraaien opstoof bij het horen van de bel. Als de regen niet loodrecht uit de lucht was komen vallen, had ze waarschijnlijk even omhoog gekeken om te kijken of haar verbeelding klopte. Nu verschuilde ze zich echter onder haar zwarte peperdure paraplu die haar even zwarte peperdure jurk en haar zorgvuldig opgestoken kapsel van de neerstromende regen moest beschermen.
Het duurde lang voordat er eindelijk eens iemand verscheen om de deur voor haar open te houden. Haar smalle en statige voet kwam tevoorschijn vanonder haar lange rok terwijl ze over de drempel stapte. Met een beheerste glimlach - die de kilte in haar ogen slechts gedeeltelijk teniet deed - drukte ze de inmiddels ingeklapte paraplu in de handen van de bediende.
Ze liet zich uit haar wollen jas helpen en knikte de bediende toen even toe. De beleefdheid was slechts formaliteit maar voldoende om de ander een tevreden gevoel te geven. Deze omgang typeerde Aurelia allerzeerst. Ze was altijd net voldoende vriendelijk, geduldig, en beleefd om niet ongepast of hooghartig over te komen. De afstand die ze tegelijkertijd hierdoor creëerde, drukte een zekere status uit die haar een bijna koninklijk overkomen gaf. Het resultaat was dat mensen zich gewaardeerd voelden en tegelijkertijd binnen de kortste keren veel respect voor haar hadden.
Zwijgend streek ze de rok van haar jurk glad en pakte ze haar tasje over in haar linkerhand zodat haar rechterhand vrij was. Op werk droeg ze altijd een bril maar op avonden als deze koos ze voor contactlenzen. Deze maakten dat er een klein verschil in lichtval te zien was in haar ogen. De flikkering in haar irissen was daarom mysterieus en ondoorgrondelijk. Haar haren had ze netjes opgestoken in een kunstige knot. De subtiele oog make-up met rode lippenstift en haar dure, zilveren sieraden maakten haar look af.
Haar hakken tikten op de gladde vloer van de ontvangsthal terwijl ze zich richting de feestzaal begaf. Aurelia was altijd gepast te laat. Ook dit was een zeer bewuste keuze. Ze toonde respect jegens de organisator van het feest door niet té laat te komen. Tegelijkertijd liet ze weten dat zij zichzelf de belangrijkste vond en pas arriveerde wanneer haar dit uit kwam. Dit wekte respect en ontzag, zoals haar benadering richting andere personen dat ook deed.
"Chris," hoorde Aurelia zichzelf met een zoete stem zeggen, terwijl ze haar witte tanden bloot lachte en zich richting Chris en zijn... verloofde begaf. Aurelia liet het niet merken, maar ze verachtte de vrouw aan zijn zijde. Niet omdat Aurelia concurrentie ervoer, maar omdat ze dat juist niet ervoer. Deze vrouw was slechts naïef en te dom om te denken dat haar kortzichtige geldzuchtige blik in haar ogen haar niet allang had verraden. Aurelia twijfelde er nog aan of Christoffels intenties met deze jonge dame oprecht waren, maar daar zou ze snel genoeg achter komen. Als hij echt dacht dat de knappe brunette bij hem was om hém, dan zou ze hem nog eens haarfijn gaan uitleggen wat het betekende om stinkend rijk te zijn.
Ze nam Chris' hand aan en gaf hem drie zoenen. Even kneep ze zachtjes in zijn vingers, plagend en sensueel, zonder dat iemand anders het doorhad. Daarna wendde ze zich tot zijn verloofde. "En Fréderique, als ik mij niet vergis? Aangenaam kennis te maken, mijn naam is Aurelia. Ik ben een vriendin van Chris. Gefeliciteerd met jullie verloving." Ook nu klonk haar stem vriendelijk en vrouwelijk.

ToekomstManiak
Beginner
Beginner
Berichten: 216
Lid geworden op: 09 jun 2014, 07:17

Bericht door ToekomstManiak » 11 jul 2015, 16:18

Chris draaide zich geaggiteerd om toen de deur voor de eerste keer opengedaan werd. In de deur stond de roodharige bediende Florance. Florance was een erg betrouwbare jongedame en Chris was trevreden met haar werk dat ze had vericht sinds hij haar aangenomen had. Bovendien had hij zichzelf ervan verzekerd dat ze loyaal was en was ze absoluut niet onaantrekkelijk. Maar dat alles betekende niet dat hij haar erg aardig behandelde; ze bleef slechts een bediende.
"Ja, schenk een glas port in." Hij wapperde met zijn hand naar de kast waarin de flessen stonden. Hij had eventueel zelf ook best een glas kunnen inschenken, maar daar had hij nu eenmaal bediendes voor. Het idee om zelstandig zoiets te doen kwam nauwelijks meer bij hem op. "En laat de fles maar staan op tafel. Hoe staat het met het diner?"
Hoe het er ook voor stond, het zou verkeerd zijn. Als het op tijd klaar was, zou het koud zijn voordat zijn gasten arriveerden, maar als het wel vertraagd zou zijn, zou Chris zijn personeel ook een uitbrander geven. Eigenlijk was personeel een geweldige uitlaatklep.

Een andere deur van de eetkamer ging open en Fréderique schreed binnen. Ja, de knappe brunette liep niet, maar bewoog zich zowel doelbewust als gracieus voor. Ze had haar zwarte jurk aangetrokken, duidelijk wist ze dat Chris zijn ogen niet kon afhouden van haar rondingen in dat jurkje. Chris streek over de lapellen van zijn jasje, terwijl zij haar hand op zijn spierwitte overhemd legt.
Haar geruststellende opmerking werd beantwoord met gemoedelijk gebrom. Hij was er niet zo zeker van dat al zijn vrienden zouden komen door dit weer, zeker niet omdat op dát moment de bliksem vlakbij insloeg. Ze gaf hem een kusje en Chris pakte haar bij haar heupen beet en beantwoordde de kus. Hij keek vervolgens over Fréderiques schouder door het fel verlichtte raam en vroeg zich af of dat niet gevaarlijk dichtbij de toegangsweg geweest was.
Bij haar tweede opmerkingen knikte hij langzaam en keek haar in de ogen aan. "Dat komt nog wel, schat." Ze woonde nu bij hem in en eigenlijk vond Chris dat prima. Hij hoefde geen ingewikkeld contract. Binnenkort zouden ze een trouwdatum prikken, maar hij hoefde geen gedoe vóórdat hij ging trouwen.

De derde en laatste deur van de kamer ging open en Benedict Lavery, de butler kwam binnengelopen. De butler hoorde bij het huis toen Chris dat gekocht had en tot zover was hij onberispelijk geweest. Alleen soms kon zijn Engelse accent Chris zwaar irriteren én had hij via het personeel gehoord dat de man blijkbaar niet van de wijn af kon blijven. Hij had Benedict hiermee nog niet geconfronteerd.
Hij pakte zijn post aan, maakte zich los uit zijn omhelsing met Fréderique, lie haar haar eigen post lezen en las zelf zijn kaarten een voor een. Het waren voornamelijk verjaardagsfelicitaties. Er zaten echter ook twee zakelijke brieven bij, die Chris wegstopte in zijn achterzak. Hij zou deze zodadelijk in alle rust wel lezen.
De bel ging, de eerste gasten waren gearriveerd. Eindelijk! Hij gebaarde naar Benedict. "Ga opendoen. En zorg dat de gasten verfrissingen krijgen en dergelijke." De butler wist ongetwijfeld precies wat hij doen moest, maar Chris vond het prettig om de lakens uit te delen.

Zijn eerste gast - en wat Chris nog niet wist ook zijn laatste gast - kwam binnen gewandeld, met een prettige glimlach op haar gezicht kwam ze naar hem toegelopen. Hij stak zijn hand uit naar Aurelia en ontving haar met drie kussen op haar wang. Hij probeerde zijn norse gedrag weg te stoppen: hij kon mopperen op zijn personeel en ook een beetje op zijn verloofde, maar tegenover zijn gasten moest hij de gezellige, altijd gastvrije Christoffer zijn.
Aurelia en hij hadden elkaar nog regelmatig gezien en gesproken sinds hij de lotto gewonnen had: zij had zelf ook een aardig bedrag op de bank staan en was meer bekend met zaken dan Chris. Hij had haar advies regelmatig ingewonnen en bovendien konden ze goed met elkaar omgaan. Hij had een zekere waardering voor de jongedame. Er hing een zekere spanning tussen hen.
"Aurelia, het is fijn om je te zien. Dit is inderdaad mijn verloofde, Fréderique." Hij had Fréderique van te voren de gastenlijst laten zien en ook wel eens eerder Auelia's naam laten vallen. Misschien dat hij niet altijd als hij Aurelia sprak Fréderique daarvan op de hoogte bracht, maar hij besprak niet alles met zijn verloofde en er was geen noodzaak om haar onnodig jaloers te maken. Vrouwen waren immers grillige wezens in zijn beleving.

(Mooie posts!)

littleangel
Zit op het forum vastgeplakt
Zit op het forum vastgeplakt
Berichten: 24944
Lid geworden op: 26 sep 2011, 17:15

Bericht door littleangel » 13 jul 2015, 10:22

Florance:
Ik knikte toen ik Chris' wens hoorde en liep naar de kast met flessen wijn, de een nog exclusiever dan de andere. Enkele flessen die behoorden nog van de negentiende eeuw, andere waren iets jonger en hadden een toegevoegd fruitig smaakje. Ik pakte algauw een goede port uit de kast, waarvan ik eerder had vernomen dat Chris deze lekker zou vinden. 'Ik ben zo terug met een glas voor u en een emmer met ijs voor de port', zei ik tegen hem en draaide me om. 'Met het diner? Dat komt wel goed, maakt u zich geen zorgen. De soep is zo goed als klaar en de voorbereidingen voor de volgende gangen zijn in volle gang', zei ik tegen hem, waarna ik de kamer verliet en naar de keuken liep om een schoon glas te pakken. Echter kwam ik in de keuken al een glas gevuld port tegen. 'Hoe wisten jullie dat? Dankjewel', zei ik enigzins verbaasd en met een dankbare glimlach en zette de fles port neer, waarna ik in de koele wijnkelder naar de open fles zocht en een emmer met ijsklontjes vulde, waarna ik de geopende fles erin deed en met het glas en de emmer terug liep. 'Zoals u wenst, een glas port', zei ik rustig terwijl ik Chris de port overhandigde en de emmer vervolgens op de tafel plaatste. 'Kan ik de gasten ook iets aanbieden?', vroeg ik en keek het gezelschap wat voornamelijk uit vrouwen bestond aan.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Argetlam
Goed bezig
Goed bezig
Berichten: 730
Lid geworden op: 14 jun 2015, 21:06

Bericht door Argetlam » 21 jul 2015, 08:39

Aurelia
Haar blik vestigde zich opnieuw op het gezicht van Chris' verloofde. In haar blik was niets dan vriendelijkheid te zien, maar de stalen uitdrukking op haar gezicht verried dat ze meer dacht dan ze liet blijken. Omdat de kamer slechts met kaarsen en sfeerlampen was verlicht, kon alleen Frederique die blik zien. Aurelia verwachtte dat dit het jonge meisje - want dat was ze in haar ogen - stof tot nadenken zou geven. Er zou in ieder geval minimaal een mysterie rondom Aurelia vallen en dat was precies de bedoeling.
Toen ze zich omdraaide naar Chris, was haar blik zacht en zo ook haar gelaatsuitdrukking. Achter de zachte blik lag echter ook een zekere sensualiteit die deze keer slechts voor zijn ogen was bedoeld. Aurelia zou het deze twee niet gemakkelijk gaan maken. Ze wist dat Chris haar meer waardeerde dan zijn kersverse verloofde. Mannen hielden niet van zoetsappige, zeurende, verliefde vrouwen. Het 'Chris... Liefje...' zou hem spoedig de neus uitkomen.
Zeker niet een man als hij zocht niets in een afhankelijke vrouw. Nee, mysterie, seksualiteit en uitdaging was wat een iemand als Chris nodig had. Dat was nochtans Aurelia's visie op het geheel. En zij handelde altijd naar haar eigen inzicht. Dat had haar al meerdere malen naar het gewenste resultaat geleid en was de reden van haar succes in de zakenwereld.
"Een glas rode wijn, kamertemperatuur, alsjeblieft," zei ze nadrukkelijk maar vriendelijk nadat ze haar ogen had gevestigd op de butler. Hij had duidelijk kennis van zijn vak, maar Aurelia voelde altijd de noodzaak nog even te benadrukken dat ze geen gekoelde rode wijn wenste. Dat was net zoiets als lauw bier - ondraaglijk smerig.
"Wie verwacht je nog meer?" vroeg ze nadat ze haar aandacht weer op de gastheer had gevestigd.

Plaats reactie